To jeden z najboleśniejszych momentów dla bliskich: mąż, żona albo ojciec patrzy na Ciebie – i najwyraźniej Cię nie poznaje.

Dlaczego tak się dzieje?

1. Majaczenie (ostry stan splątania)

Po dłuższej sedacji albo po śpiączce farmakologicznej u wielu pacjentów rozwija się tak zwane majaczenie (Delir). Są zdezorientowani co do czasu i miejsca, częściowo halucynują i nie rozpoznają nawet najbliższych. To bardzo obciążające – ale zwykle przejściowe.

2. Zaburzenia pamięci i orientacji

Po udarach, uszkodzeniach mózgu albo długiej wentylacji pamięć może być przejściowo lub trwale osłabiona. Wspomnienia nie są wtedy dostępne w sposób pewny.

3. Problemy ze wzrokiem

Czasem powód jest całkiem prozaiczny: pacjent słabo widzi. Brak okularów, zaburzenia widzenia albo ubytki neurologiczne mogą sprawić, że twarze nie są rozpoznawane.

4. Działanie leków

Leki sedacyjne potrzebują czasu, zanim zostaną całkowicie usunięte z organizmu. W tej fazie myślenie wielu pacjentów wydaje się „jak we mgle”.

Co możesz zrobić jako osoba bliska?

• nie bierz tego do siebie – mózg po prostu nie pracuje teraz normalnie
• dawaj orientację: „Cześć, jestem Maria, twoja żona.”
• pokazuj zdjęcia ze znajomego otoczenia
• zachowaj spokój i cierpliwość

Kiedy będzie lepiej?

To bardzo różnie. Niektórzy pacjenci rozpoznają bliskich już po kilku dniach, inni dopiero po tygodniach. Przy ciężkich uszkodzeniach neurologicznych zaburzenie może utrzymywać się dłużej.

Jeśli sytuacja dłużej się nie zmienia, warto porozmawiać z zespołem lekarskim o badaniach neurologicznych (np. TK, MR albo EEG).

Niemiecka strona źródłowa: erkennt-mich-nicht.html

← Powrót do wszystkich pytań