Faza wybudzania po głębokiej sedacji może przebiegać bardzo różnie. Trwa od kilku godzin do kilku dni – w niektórych przypadkach dłużej.

Ważne, by wiedzieć: wybudzanie nie następuje nagle i nie przebiega prostoliniowo. To proces, w którym przytomność, reakcje i orientacja rozwijają się stopniowo.

Typowy przebieg

W pierwszych godzinach zmniejsza się dawki leków sedacyjnych. Pacjent być może pokazuje pierwsze reakcje, na krótko otwiera oczy albo reaguje na dotyk lub bodziec bólowy.

W dalszym przebiegu może pojawić się niepokój. Wielu pacjentów sięga po dreny albo próbuje usunąć rurkę intubacyjną. W takich sytuacjach ręce bywają czasem unieruchamiane – nie jako kara, lecz jako ochrona.

W kolejnych dniach pacjent często sprawia wrażenie przytomnego, ale jest splątany, zdezorientowany co do czasu i miejsca, a bliskich nie zawsze rozpoznaje od razu. To bardzo częste i zwykle przemijające zjawisko.

Dopiero stopniowo wracają orientacja i jasność myślenia. Na proste pytania pacjent potrafi odpowiedzieć, ale rozmowy pozostają często krótkie i męczące.

Co wpływa na czas trwania?

• wiek pacjenta
• choroby towarzyszące (np. otępienie, uzależnienie od alkoholu)
• czas trwania i głębokość sedacji
• rodzaj zastosowanych leków

Czy pacjent od razu jest znów „sobą”?

Nie. Nawet jeśli pacjent otwiera oczy i reaguje, nie znaczy to, że myślenie, pamięć i orientacja od razu znów działają. Mózg potrzebuje czasu na regenerację. Ta faza może trwać dni albo tygodnie.

Dla bliskich bywa to bardzo niepokojące. Ważne: splątanie w tej fazie w zdecydowanej większości przypadków nie jest oznaką trwałego uszkodzenia.

Co może pomóc: mówić spokojnie, przedstawiać się, dawać punkty orientacyjne („Jesteś w szpitalu”), krótkie odwiedziny i jak najmniej bodźców naraz.

Niemiecka strona źródłowa: aufwachphase-dauer.html

← Powrót do wszystkich pytań