Porozumiewanie się z wentylowanym pacjentem jest trudne, ale w wielu przypadkach możliwe. Decydujące jest, jak przytomny jest pacjent i jaka forma wentylacji jest stosowana.
Gdy pacjent jest przytomny
Przy wentylacji nieinwazyjnej albo lekkiej sedacji wielu pacjentów odbiera swoje otoczenie, nawet jeśli nie może mówić.
- Mów do niego spokojnie – także bez odpowiedzi
- Sygnały tak/nie: uścisk dłoni, mrugnięcie, kiwnięcie głową
- Tablica literowa: pacjent wskazuje litery
- Tabliczka do pisania: jeśli pisanie jest możliwe
Ważna jest cierpliwość. Reakcje trwają często dłużej, bo pacjent jest wyczerpany albo jeszcze oszołomiony.
Gdy pacjent jest głęboko sedowany
Przy głębokiej sedacji albo w śpiączce farmakologicznej świadome porozumiewanie się nie jest możliwe. Mimo to radzimy bliskim, żeby dalej mówili do pacjenta.
Wielu pacjentów opowiada później, że odbierali głosy albo pojedyncze słowa. Znajome głosy mogą dawać orientację i działają często uspokajająco – także nieświadomie.
Opowiadaj o codzienności, o rodzinie albo o dobrych wydarzeniach. Krótkie, jasne zdania w zupełności wystarczą.
📝 W skrócie
- mówienie jest często możliwe – także bez odpowiedzi
- tak/nie przez uścisk dłoni albo mrugnięcie
- korzystaj z tablicy literowej albo tabliczki do pisania
- cierpliwość jest kluczowa
- także przy sedacji: mów dalej spokojnie
Niemiecka strona źródłowa: kommunikation-beatmeter-patient.html
← Powrót do wszystkich pytań