Nie ma jednej ogólnej odpowiedzi. Szanse przeżycia na oddziale intensywnej terapii zależą zawsze od kilku czynników – przede wszystkim od choroby podstawowej, wieku pacjenta i chorób towarzyszących.
Przeciętne wskaźniki przeżycia
Dla zgrubnej orientacji można podać następujące zakresy:
- po planowych operacjach: ponad 95 % przeżyć
- po ciężkich wypadkach: około 80–90 %
- przy sepsie: mniej więcej 50–70 % (zależnie od ciężkości)
- po zatrzymaniu krążenia z reanimacją: około 30–50 %
- przy niewydolności wielonarządowej: około 20–40 %
Co wpływa na rokowanie?
Rolę odgrywa kilka czynników:
- wiek – młodsi pacjenci mają statystycznie lepsze szanse
- choroby towarzyszące serca, płuc albo nerek
- czas trwania i ciężkość choroby
- szybkość rozpoczęcia leczenia intensywnego
Co oznaczają skale takie jak APACHE albo SOFA?
Te skale to medyczne systemy oceny, za pomocą których szacuje się ciężkość choroby. Wysoka wartość oznacza podwyższone ryzyko, ale nie jest przepowiednią życia albo śmierci.
Z praktyki mogę powiedzieć: widziałem wielu pacjentów i pacjentek, którzy według statystyk nie mieli prawie żadnych szans – a mimo to wrócili do domu. Zdarzają się też przebiegi odwrotne, nieoczekiwanie ciężkie.
Tak, oddział intensywnej terapii jest miejscem ciężkich chorób. Ale jest też miejscem nowoczesnej medycyny, wysokich kompetencji i uzasadnionej nadziei. Większość pacjentek i pacjentów przeżywa swój pobyt.
📝 W skrócie
- szanse przeżycia różnią się mocno zależnie od choroby
- bardzo dobre rokowanie po planowych operacjach
- gorsze rokowanie przy niewydolności wielonarządowej
- decydują wiek, choroby towarzyszące i czas leczenia
- statystyki to wartości średnie – każdy człowiek jest inny
Niemiecka strona źródłowa: ueberlebenschancen.html
← Powrót do wszystkich pytań