Majaczenie to ostry stan splątania, który bardzo często występuje na oddziałach intensywnej terapii. Może zacząć się nagle i dla bliskich bywa bardzo przerażający.

Jak objawia się majaczenie?

Majaczenie może wyglądać bardzo różnie. Typowe oznaki to:

• dezorientacja (pacjent nie wie, gdzie jest ani jaki jest dzień)
• halucynacje (widzi albo słyszy rzeczy, których nie ma)
• lęk i silny niepokój
• pomyłki (nie rozpoznaje bliskich albo bierze ich za obcych)

Dlaczego pacjenci dostają majaczenia?

Majaczenie powstaje zwykle przez połączenie kilku czynników. Częste wyzwalacze to:

• dłuższa sedacja albo śpiączka farmakologiczna
• podeszły wiek
• ciężkie zakażenia, na przykład sepsa
• niektóre leki
• brak snu z powodu hałasu i światła na oddziale
• odstawienie alkoholu albo leków

Jak długo trwa majaczenie?

To bardzo różnie. Niektóre epizody trwają tylko jeden–dwa dni, inne kilka tygodni.

Zasadniczo obowiązuje reguła: im dłużej trwała sedacja i im starszy jest pacjent, tym dłużej majaczenie może się przeciągać.

Co robimy w tej sytuacji?

Nie ma jednego cudownego środka, jest jednak wiele działań wspierających:

• pomoce orientacyjne, jak zegar, kalendarz albo zdjęcia
• wyraźny rytm dnia i nocy
• ograniczenie zbędnych leków
• w razie potrzeby celowane leki przy silnym niepokoju
• włączenie bliskich, gdy to możliwe

Czy majaczenie mija?

Tak – w zdecydowanej większości przypadków majaczenie jest przejściowe.

Niektórzy pacjenci mają potem jeszcze lekkie problemy z koncentracją albo pamięcią, które w miesiącach po wypisie często dalej się poprawiają.

Szczególnie ważne dla bliskich: nawet jeśli bliska osoba w tej chwili Cię nie rozpoznaje albo mówi rzeczy bez sensu – to nie jest jej nowy stan. To mija.

Niemiecka strona źródłowa: was-ist-delir.html

← Powrót do wszystkich pytań