Język / Sprache Deutsch Türkçe Русский Polski
Paul Rawe – pielęgniarz specjalista intensywnej terapii w Niemczech

Intensivstation Ratgeber

Paul Rawe

Pielęgniarz specjalista intensywnej terapii i anestezjologii
Fachkrankenpfleger für Intensiv- und Anästhesiepflege
Ponad 17 lat doświadczenia zawodowego · Były oddziałowy

Treści na tej stronie mają charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępują porady lekarskiej ani pielęgniarskiej w konkretnym przypadku. Originalfassung: Die Inhalte dieser Website dienen der allgemeinen Information und ersetzen keine ärztliche oder pflegerische Beratung im Einzelfall.
← Powrót do wszystkich pytań

Czym jest rurka intubacyjna (Tubus)?

Rurka intubacyjna – w terminologii medycznej tubus – to elastyczna rurka z tworzywa sztucznego wprowadzana przez usta do tchawicy. Ma około 20–30 centymetrów długości i umożliwia kontrolowaną wentylację przez respirator.

Niemiecki odpowiednik: na oddziale usłyszysz słowa Beatmungsschlauch albo Tubus. Zabieg założenia rurki to Intubation, a jej usunięcie – Extubation.

Po co potrzebna jest rurka?

Rurka zabezpiecza drogi oddechowe, gdy pacjent nie może oddychać wystarczająco samodzielnie albo musi być bezpiecznie wentylowany – na przykład przy ciężkiej chorobie, po operacjach albo w śpiączce farmakologicznej.

Jak zakłada się rurkę?

Wprowadzenie rurki nazywa się intubacją. Za pomocą specjalnego narzędzia (laryngoskopu) uwidacznia się wejście do tchawicy i ostrożnie umieszcza rurkę między strunami głosowymi. Cała czynność trwa z reguły tylko kilka sekund.

Czy to boli?

Nie – podczas samej intubacji nie, ponieważ pacjent jest wtedy zawsze wystarczająco sedowany. Gdy sedacja jest później zmniejszana, wielu pacjentów odczuwa rurkę jako bardzo nieprzyjemną. Z tego powodu wentylowani pacjenci pozostają zwykle uspokojeni albo sedowani tak długo, jak długo rurka jest założona.

Jak rurka jest umocowana?

Rurkę mocuje się bezpiecznie specjalnymi uchwytami albo plastrami, żeby się nie przesuwała. Jej położenie jest regularnie kontrolowane. W fazach niepokoju mogą być potrzebne dodatkowe zabezpieczenia, żeby zapobiec przypadkowemu wyciągnięciu.

Dlaczego wentylacja odbywa się przez usta?

Intubacja przez usta jest najszybszą i najbezpieczniejszą drogą, szczególnie w sytuacjach nagłych. Rurki zakładane przez nos również istnieją, ale stosuje się je znacznie rzadziej i tylko w szczególnych sytuacjach.

Jak długo rurka może pozostać?

Rurka jest zasadniczo przewidziana na ograniczony czas. Zgrubna wartość orientacyjna to około siedem–dziesięć dni. Jeśli widać, że wentylacja będzie potrzebna dłużej, rozważa się zwykle tracheotomię, ponieważ jest ona dla pacjenta łagodniejsza.

Czy z rurką można mówić?

Nie. Ponieważ rurka leży między strunami głosowymi, mówienie nie jest możliwe. Porozumiewanie odbywa się w tym czasie gestami, pisaniem albo prostymi znakami, o ile pacjent jest wystarczająco przytomny.

📝 W skrócie

  • tubus = rurka intubacyjna w tchawicy
  • zabezpiecza oddychanie przy ciężkiej chorobie
  • zakładana w czasie sedacji
  • nieprzyjemna przy wybudzaniu, ale nie bolesna
  • przewidziana na ograniczony czas
  • mówienie z nią nie jest możliwe

Niemiecka strona źródłowa: beatmungsschlauch.html

← Powrót do wszystkich pytań