Wentylacja mechaniczna oznacza, że maszyna przejmuje w całości lub częściowo oddychanie pacjenta. Stosuje się ją, gdy organizm nie jest już w stanie oddychać wystarczająco samodzielnie.
Dlaczego stosuje się wentylację mechaniczną?
Wentylację stosuje się, gdy płuca nie mogą pobrać dość tlenu do krwi albo gdy dwutlenek węgla nie jest już wystarczająco wydalany.
Częste powody to ciężkie zapalenia płuc, niewydolność oddechowa, duże operacje w znieczuleniu ogólnym, ciężkie wypadki albo zatrzymanie krążenia.
Jak działa wentylacja?
W większości przypadków przez usta do tchawicy zakładana jest rurka (tak zwany tubus). Do niej podłącza się respirator, który tłoczy powietrze do płuc.
Powietrze to zawiera często znacznie więcej tlenu niż zwykłe powietrze z otoczenia (normalnie około 21 %, przy wentylacji nawet do 100 %).
Urządzenie może przejąć oddychanie całkowicie albo tylko wspierać pacjenta, jeśli częściowo oddycha jeszcze sam.
Czy wentylacja boli?
Podczas wentylacji pacjent jest z reguły sedowany albo w śpiączce farmakologicznej, dzięki czemu nie czuje rurki.
Przy wybudzaniu rurka jest natomiast bardzo nieprzyjemna. Dlatego staramy się usuwać ją tak wcześnie, jak to medycznie możliwe.
Czy wentylacja jest niebezpieczna?
W wielu sytuacjach wentylacja ratuje życie. Bez niej wielu pacjentów by nie przeżyło.
Jak każda intensywna terapia niesie jednak ryzyko: możliwe uszkodzenie płuc przez ciśnienie, zakażenia takie jak odrespiratorowe zapalenie płuc albo bardzo rzadko urazy przy zakładaniu rurki.
Ryzyko to jest stale monitorowane i utrzymywane na możliwie najniższym poziomie – mimo to wentylacja bywa czasem jedynym wyjściem.
📝 W skrócie
- wentylacja = maszyna przejmuje lub wspiera oddychanie
- stosowana przy ciężkiej niewydolności oddechowej lub w znieczuleniu
- zwykle przez rurkę w tchawicy (tubus)
- w tym czasie pacjent jest sedowany
- ryzyko istnieje – ale często ratuje życie
Niemiecka strona źródłowa: was-bedeutet-kuenstliche-beatmung.html
← Powrót do wszystkich pytań