Poczucie winy należy do najczęstszych, ale i najbardziej obciążających emocji, jakich bliscy doświadczają na oddziale intensywnej terapii. Wielu myśli po cichu: „Czy powinienem był wcześniej coś zauważyć?”, „Dlaczego nie zdecydowałem inaczej?” albo „Powinienem był częściej tu bywać”.
Z mojego wieloletniego doświadczenia mogę powiedzieć: takie myśli są bardzo rozpowszechnione – i nie mówią nic o tym, czy rzeczywiście ponosisz winę.
W sytuacjach wyjątkowych nasz mózg próbuje odzyskać kontrolę. Poczucie winy daje przy tym często wrażenie, że można było na coś wpłynąć. To uczucie bywa łatwiejsze do zniesienia niż świadomość, że pewne wydarzenia leżą poza naszym wpływem.
Kryzysy medyczne bardzo rzadko wynikają jednak z pojedynczych decyzji albo zaniedbań bliskich.
Wiele poczuć winy dotyczy decyzji podjętych pod dużą presją czasu i przy wysokim obciążeniu emocjonalnym. Ważna jest tu zmiana perspektywy: działałeś zgodnie z najlepszą wiedzą i z informacjami, jakie były wtedy dostępne.
Doskonałych decyzji na oddziale intensywnej terapii nie ma – ani dla bliskich, ani dla personelu medycznego.
Kolejnym częstym wyzwalaczem jest poczucie, że nie jest się „dość” obecnym. Praca, rodzina, wyczerpanie albo długi dojazd sprawiają, że trzeba opuścić oddział. Szybko rodzi się myśl, że zostawia się pacjenta samego.
Z pielęgniarskiego punktu widzenia tak nie jest. Twoja bliska osoba ma zapewnioną opiekę medyczną. Twoja obecność jest cenna – ale nie musisz funkcjonować przez całą dobę, żeby być dobrą bliską osobą.
Wielu pomaga świadome wypowiedzenie poczucia winy – wobec zaufanych osób, personelu pielęgniarskiego albo w profesjonalnej rozmowie. Uczucia tracą często na sile, gdy się je dzieli.
Jeśli poczucie winy jest bardzo silne, utrzymuje się trwale albo wyraźnie zaburza codzienne życie, warto skorzystać ze wsparcia psychologicznego. To nie jest oznaka słabości, lecz aktywny krok w trosce o siebie.
Moja osobista rada: traktuj siebie z taką samą wyrozumiałością, jaką okazałbyś dobremu przyjacielowi. Współczucie może dotyczyć także Ciebie samego.
📝 W skrócie
- poczucie winy jest na intensywnej terapii bardzo częste
- wynika zwykle z bezradności, a nie z rzeczywistej winy
- decyzje podejmowano zgodnie z najlepszą wiedzą
- mówienie o tym może wyraźnie przynieść ulgę
- przy utrzymującym się obciążeniu warto przyjąć pomoc
Niemiecka strona źródłowa: schuldgefuehle.html
← Powrót do wszystkich pytań