Suçluluk duygusu, hasta yakınlarının yoğun bakımda yaşadığı en sık, aynı zamanda en ağır duygulardan biridir. Birçok kişi içinden şunu düşünür: „Daha önce bir şey fark etmem gerekmez miydi?", „Neden başka türlü karar vermedim?" ya da „Daha sık gelmeliydim."

Uzun yıllara dayanan deneyimimden söyleyebilirim ki: Bu düşünceler çok yaygındır – ve gerçekten suçlu olup olmadığınız hakkında hiçbir şey söylemezler.

Olağanüstü durumlarda beynimiz denetimi yeniden ele geçirmeye çalışır. Suçluluk duygusu bu sırada çoğu zaman bir şeyi etkileyebilecekmişsiniz duygusu verir. Bu duyguya katlanmak çoğu zaman, bazı gelişmelerin etki alanımızın dışında olduğunu kabullenmekten daha kolaydır.

Oysa tıbbi krizler çok seyrek olarak hasta yakınlarının tek tek kararlarından ya da ihmallerinden doğar.

Suçluluk duygularının birçoğu, büyük bir zaman baskısı ve yüksek duygusal yük altında verilmiş kararlarla ilgilidir. Burada bir bakış açısı değişikliği önemlidir: Siz elinizdeki bilgilerle ve o anda sahip olduğunuz en iyi bilgiyle hareket ettiniz.

Yoğun bakımda kusursuz kararlar yoktur – ne hasta yakınları ne de sağlık personeli için.

Bir diğer sık tetikleyici, „yeterince" orada olmama duygusudur. İş, aile, bitkinlik ya da yol uzaklığı servisten ayrılmayı gerektirir. Bundan hızla, hastayı yüzüstü bıraktığınız düşüncesi doğar.

Hemşirelik açısından bakıldığında durum böyle değildir. Yakınınızın tıbbi bakımı sağlanmaktadır. Sizin orada olmanız değerlidir – ama iyi bir hasta yakını olmak için yirmi dört saat ayakta kalmanız gerekmez.

Birçok kişiye, suçluluk duygusunu bilinçli olarak dile getirmek yardımcı olur – güvendiği insanlara, hemşirelere ya da profesyonel bir görüşmede. Duygular paylaşıldığında çoğu zaman şiddetini yitirir.

Suçluluk duyguları çok güçlüyse, kalıcı biçimde sürüyorsa ya da günlük yaşamı belirgin biçimde etkiliyorsa, psikolojik destek almak yerinde olur. Bu bir zayıflık işareti değil, kendinizi korumaya yönelik etkin bir adımdır.

Kişisel önerim: Kendinize, iyi bir arkadaşınıza göstereceğiniz hoşgörüyle yaklaşın. Şefkat size de gösterilebilir.

Almanca orijinal sayfa: schuldgefuehle.html

← Tüm sorulara dön