Bu soruyu neredeyse tüm hasta yakınları bir noktada kendine sorar – çoğu zaman sessizce, bazen çaresizce: „Ben bütün bunlara nasıl dayanacağım?"

Dürüst yanıt şudur: Bu durum çoğu insana dayanılmaz gelir. Fazla duyarlı değilsiniz, fazla zayıf değilsiniz ve sınırlarınıza geldiğiniz için „yanlış" da değilsiniz. Yoğun bakım, hasta yakınları için duygusal bir olağanüstü durumdur.

Birçok kişi güçlü kalmaya, her şeyi denetim altında tutmaya ve bir şekilde işlevini sürdürmeye çalışır. Oysa tam da bu, çok büyük bir güç harcar. Şunu anlamak önemlidir: Bu durumu „yutmak" zorunda değilsiniz.

Zaman aralığını küçük tutun

Yardımcı olan bir yaklaşım, zaman aralığını bilinçli olarak küçük tutmaktır. Önümüzdeki haftaları ya da olası senaryoları düşünmeyin. Bugüne odaklanın – bazen yalnızca önümüzdeki birkaç saate.

Bu, bunalmışlık duygusunun şiddetini çoğu zaman biraz azaltır.

Ara vermek başarısızlık değildir

Birçok hasta yakını, servisten ayrılmaması gerektiğine inanır. Oysa kimse bu gerginlikte sürekli kalamaz.

Kısa molalar – bir yürüyüş, bir kahve, temiz hava – bir kaçış değil, yeniden güç toplamak için gerekli bir aradır.

Yükünüzden söz edin

Sizi zorlayan şeyden söz edin. İster diğer hasta yakınlarıyla, ister arkadaşlarınızla ya da hemşirelerle – sözcükler yükü hafifletebilir.

Yoğun bakımlarda sık görürüz: Hasta yakınları duygusal olarak çökene kadar içlerine kapanır. Erkenden konuşmak tam da bunu önleyebilir.

Kabullenmek pes etmek değildir

Kabullenmek, pes etmek anlamına gelmez. Bu durumu denetleyemeyeceğinizi kabul etmek anlamına gelir.

Orada olabilirsiniz, sorular sorabilirsiniz, kararlara eşlik edebilirsiniz – ama hastalığın seyrinin sorumluluğunu siz taşımıyorsunuz.

Orada olmak yeterlidir

Birçok hasta yakını yeterince şey yapıp yapmadığını sorar. Hemşirelik açısından size önemli bir şey söylemek isterim:

Orada olmak çoğu zaman yeterlidir. Bir eli tutmak, alçak sesle konuşmak, yanında olmak – bu, sandığınızdan çok daha fazlasıdır.

Değerli olmak için bir şey başarmak zorunda değilsiniz.

Uzun yıllara dayanan yoğun bakım deneyimimden önerim: Kendinize karşı hoşgörülü olun. Bu durum zor. Zor bulmanız zayıflığınızı değil – insanlığınızı gösterir.

Almanca orijinal sayfa: wie-aushalten.html

← Tüm sorulara dön